Het ontstaan van Vleuten

Vleuten heeft zijn ontstaan en ligging te danken aan de samenloop van verbindings- en waterwegen. De Hervormde Kerk was het middelpunt waar omheen de eerste kernontwikkeling ontstond. De bebouwde kom werd rond 1800 bepaald door de wegen die daar samenkwamen.

Kleine dorpskern

Rond 1900 beperkte de ontwikkeling zich langs de invalwegen. De bouw van de Katholieke Kerk aan de Pastor Ohllaan is van groot belang geweest: hierdoor groeide het dorp langzaam in deze richting, met de kerk en de pastorie aan de rand van het dorp. In 1881 kreeg Vleuten een station en kwam de ontwikkeling van de bebouwing langs de Stationsstraat op gang.

Eind jaren '40 en later

Eind jaren veertig kwamen op kleine schaal de eerste buurtuitbreidingen van de grond. De arbeiderswijk "Achter 't Spoor" werd in de jaren vijftig verder ontwikkeld. In de jaren zestig en zeventig breidde Vleuten aan de noordkant uit met de wijken Hinderstein, Nieuwe Vaart en Odenvelt. De oude dorpskern werd gemoderniseerd. Toch is de dorspkern met het plein en de kerk nog steeds beeldbepalend voor Vleuten.

Op 1 januari 1954 werden de gemeenten haarzuilens, Vleuten, Oudenrijn en Veldhuizen samengevoegd tot de gemeente Vleuten-De Meern. Deze gemeente heeft 47 jaar bestaan: op 1 januari 2001 vond er een gemeentelijke herindeling plaats en werd Vleuten-De Meern samengevoegd met Utrecht.